Fleuramour, het was geweldig!

Dat de jurkjes van ‘Krachtig Anders’ deel mochten uitmaken van het internationaal Bloemen event ‘Fleuramour’, was een eer voor mij. Nu, een week geleden, een korte terugblik.

IMG_1244

Op de site van Val Saint Lambert in Seraing, heb ik mij twee dagen verwonderd, maar vooral ook genoten, van de reacties van mensen. Al dan niet geïnteresseerd. De persoonlijke gesprekken die ik heb mogen ervaren. De interesse in de technieken die ik heb toegepast. Doken mensen soms met hun camera meteen op de bloemstukken in de ruimte, zo doken anderen meteen met hun neus op een jurkje. Prachtig.

IMG_1252

Het thema pesten, maar met name de positieve bedoeling van ‘Krachtig Anders’, heeft veel aandacht gekregen. Daarmee is de bedoeling van iedereen in het boek geslaagd; anderen inspireren ook iets moois met hun leven te doen. Zonder de verhalen van de mensen in het boek was dit niet tot stand gekomen. Mensen werden geraakt en dat is de bedoeling. Ontroering was er. Kippenvel en tranen bij momenten ook. Dankbaar ben ik voor alle fijne en hartverwarmende reacties.

IMG_1247

Enkele reacties

“Je komt in een sprookje binnenwandelen.”

“Ik houd heel erg van bloemen, maar dié JURKJES…..”

“Dit heeft mij het meest geïnspireerd.”

 

IMG_1250

De Jurkjes – Jennifer

IMG_2313 (Small)

Introductietekst in het boek. “Door hier mijn verhaal te vertellen wil ik tieners in eenzelfde situatie laten weten dat ze niet alleen zijn. Omdat je door de groep zo alleen wordt gezet op school, ga je denken dat je de enige bent. Maar dat is niet zo. En ik wil laten weten dat wanneer je gepest wordt, dat niet de reden hoeft te zijn om je hoofd te laten hangen. Je hebt de kans om er een geweldig leven van te maken. Er komt een moment dat die klas weg is en dat je je eigen leven kunt bepalen en keuzes kunt maken. Dat je kunt wonen waar je wilt en kunt werken waar je wilt. Dat ga ik ook af en toe op scholen vertellen. Er komt een moment dat je zelf kunt kiezen.”

Rood. De kleur van Jennifer. Overduidelijk. Een rood jurkjes lag dan ook erg voor de hand. Rood, ook de kleur van kracht. En dat is wat ik herken in Jennifer. Die kracht vindt ze ook in het geloof. Dat heb ik dan weer verbeeld met de bedeltjes op het jurkje omgeven door een krans van blauwe bloempailletten. De liefde voor zichzelf waar ze een hele tijd aan gewerkt heeft. En de basis waarop dat nu gebeurt is haar zelf uitgestippelde (gouden) weg.

De Jurkjes – Vera

IMG_2312 (Small)

Introductietekst in het boek. “Wat is een inspirerend leven? Daar ben ik over na gaan denken. Ik ben het grootste deel van de dag alleen thuis, totdat mijn man er weer is. Ik zou graag willen meedoen, willen werken, een onderneming hebben. Ik leef strikt om voldoende energie over te houden. Ik ben een ondernemend iemand, maar ik heb geen energie om ondernemer te zijn. Mensen vinden het knap dat ik nooit chagrijnig word, dat ik altijd blijf doorgaan en blijf zoeken. In april bijvoorbeeld heb ik Mindfull Analyses gedaan, zodat ik mensen online kan coachen. Ondertussen blijf ik mijn verhaal vertellen in de hoop dat mensen er iets aan hebben of dat het een aanzet kan zijn om hulp te zoeken. Hier in de buurt wordt nog een start gemaakt met een gesprekstraining om te kijken waar mensen mee bezig zijn en wat ze nodig hebben. Daar ben ik ook bij betrokken. Volgend jaar ga ik in een verzorgingstehuis voor bejaarde mensen levensposters maken. Ik vind dat fijn om te doen. Daarnaast schilder en fotografeer ik. Voor mij is het nog wel moeilijk om te geloven dat ik voor andere mensen iets toe te voegen heb.”

Bewondering. Het enige woord dat telkens bij mij opkomt als ik aan Vera denk, gevolgd door kracht en fragiel. Bewonderenswaardige krachtige fragiliteit. Tule, kant, pareltjes, glans. Het water uit het verhaal heb ik verbeeld met de tule. De blaadjes symboliseren de vergankelijkheid van het leven en de stroom waarop we meedrijven. Vera doet dat binnen haar mogelijkheden. De kleine pareltjes en de rand onder aan het jurkje staan symbool voor de speelsheid en het plezier dat Vera beleefd aan het schilderen en helpen van mensen.

Hoe leg je iets uit, als je het alleen maar snapt wanneer je het ziet en beleeft?

Afgelopen zaterdag brachten Diana en ik een bezoek aan Ria en Jan in Heerenveen. Na De Ronde Tafel Lanaken de derde grootste gulle gever aan de crowdfunding campagne ‘Krachtig Anders’. Ik wist al wel dat Ria werkt aan een project rondom pesten, maar waar wij in terecht kwamen, was veel meer dan een project.

Het is een persoonlijk verhaal, het is theater, het is voor volwassenen, het is voor kinderen, het zit vol symboliek en levenslessen, het is een sprookje, het is een verwerkingsproces, het is een verhaal, het is beeldend, het is creatief, het is ontzettend veel werk (reeds zeven jaar), het is humoristisch, het is muziek, het is tentoonstelling waardig, het is filmisch, het is een boek, het is een vertelling, het is fantastisch, het is technisch, het is hartverwarmend, het is toegewijd, het is…. Ik weet niet hoe ik het beter kan verwoorden.

We worden aller hartelijkst ontvangen door Ria en Jan. En als we de woonkamer binnenstappen, stappen we in de wondere wereld van Feathers & Dragons.

De ene na de andere installatie, aan alle kanten geflankeerd door Ria haar handgemaakte vogels en draken. De ene nog creatiever of uitbundiger dan de ander. Wij waren totaal van onze sokken geblazen door al dit moois en creatiefs. We kregen bij de koffie met gebak, min of meer rustig de tijd om deze wereld tot ons door te laten dringen. Ria las en zong delen uit het boek voor. In eenvoudige taal geschreven en heerlijk om je fantasie in mee te laten voeren.

Na het eten, Jan had heerlijk voor ons gekookt, bleek dat we nog niet alles hadden gezien. Ria liet ons nog een drietal textielboeken zien. Boeken met dierentekeningen en bijbehorende teksten, geschreven door Ria. Prachtig, die kwetsbaarheid en fragiliteit van de vormgeving. Elke bladzijde is belegd met tule en vervolgens doorgestikt met de naaimachine. De teksten daarentegen zijn zeer krachtig. Korte teksten om voor het slapen gaan te lezen.

Met al die indrukken in onze rugzak waren wij helemaal vergeten om een leuke foto te maken. Maar Ria en Jan wilden ons graag nog een foto nasturen.

29527485_984341778388620_1051273796_o

Voor meer informatie over Feathers & Dragons bezoek je de website.

Misschien heb jij ideeën hoe je Ria verder kunt helpen met haar grootste droom; anderen inspireren om een negatief verleden, in welke vorm dan ook, om te vormen naar een betere toekomst. Samen met die droom zou ze het liefst een permanente tentoonstellingsruimte vullen waar het sprookje verteld en beleefd kan worden. En natuurlijk moet dat verhaal uitgebracht worden in een boek. Net als haar persoonlijke verhaal.

Wij kijken terug op een bijzondere en inspirerende tijd in Heerenveen, met dank aan Ria en Jan voor de gastvrijheid.

De Jurkjes – Sandra

IMG_2311 (Small)

Introductietekst in het boek. “In het vijfde leerjaar van de lagere school gingen wij van een meisjesschool naar een jongensschool. Ik was een stil, gevoelig en introvert meisje. En ik was een mollig meisje. Twee jongens pestten me, schopten me. Toch voelde ik me goed in de klas en de meisjes kwamen voor mij op door te gaan vechten met de jongens. Ik was niet haantje de voorste en ook niet de minst populaire. Mijn ouders wisten niet dat ik gepest werd. Dat viel misschien minder op omdat ik thuis een echte kwajongen was. Ik klom in bomen en zo. Maar op school had ik schrik van de jongens.”

Bij Sandra aan de tafel gezeten, ervoer ik een grote rust. Vanuit haar innerlijke liefde en wijsheid bestiert ze het leven en volgt ze haar hart. De strekking van het verhaal uit Duizend-en-één-nacht was dan ook geen verrassing; wat je niet nodig hebt skip je, maar doe dat met wijsheid. Dichterbij dan een uil kwam ik niet. En tot een ander ontwerp kwam ik niet. Ik wilde de uil dan ook letterlijk verbeelden in krachtige kleuren in combinatie met goud. Het symbolische gouden randje.

De Jurkjes – Marion

IMG_2315 (Small)

Introductietekst in het boek. “Naar aanleiding van de reünie van de lagere school ben ik er achter gekomen dat ik vroeger veel op mijn manier geïnterpreteerd heb. Ik had het gevoel dat ik de hele lagere school periode gepest werd, maar niemand kon zich dat herinneren. Door mezelf af te vragen hoe het werkelijk zat, kwam ik erachter dat de thuissituatie de oorzaak was en niet het pesten op school. Mijn zussen hebben de thuissituatie hetzelfde ervaren. Wij werden materialistisch en zonder emotie opgevoed. Ondanks dat het niet prettig was, heeft deze opvoeding me wel door die periode geholpen, want die veranderde niet.”

Het gegeven dat Marion is opgegroeid zonder emotie, gaf mij een gevoel van een raster. Je volgens bepaalde structuren te moeten gedragen. Een voorop vastgelegd stramien. Iets waar Marion zelf verandering in bracht. Toch voelde ik nog niet de bevrijding van dat alles. Daarom besloot ik toch om dit jurkje op te bouwen uit een raster, opgelegd met blauwe glazen staafjes die het transformatieproces weergeven. De bloemen staan symbool voor de oogst van alle nieuwe wendingen in het leven van Marion. Het verhaal uit Duizend-en-één-nacht legt de nadruk op bewust worden en zijn. Iets dat Marion haar cliënten ook leert. Het mooiste leven te leven zodat het niet aan je voorbij trekt als je op sterven ligt.

De Jurkjes – Thea

IMG_2314 (Small)

 

Introductietekst in het boek. “Zolang ik me kan herinneren, heb ik me buitengesloten gevoeld door groepjes kinderen, door leerkrachten en zelfs binnen mijn vriendinnengroepje. Een leerkracht zette bijvoorbeeld strepen door de opdracht die we moesten maken, het was niet goed genoeg. Tijdens het speelkwartier liet hij me binnen zitten en zette me daarna voor gek voor de hele klas. Dat voelt voor mij ook als pesten. In het vriendinnengroepje voelde ik me buitengesloten omdat ik met dingen niet mee mocht doen. Ik was zoekende, dacht diep na over dingen. Mensen konden dat niet waarderen of accepteren.”

Het was heel bijzonder om een familielid te interviewen. Thea is binnen de familie het oudste nichtje. Vlinders in het leven van Thea zijn belangrijk. In de symboliek staan ze voor het transformatieproces. Hoe prachtig past dat in het leven van Thea. Vlinders moesten dus verwerkt worden in het jurkje. Het verhaal uit Duizend-en-één-nacht herbergt angst, goedheid, vertrouwen en vrijheid. Met de strook uitvliegende vlinders uit de vlindertuin verbeeld ik het transformatieproces naar vrijheid. Zichzelf durven zijn in onmetelijke vrijheid en goedheid. De vlinders zijn gemaakt van geponste koffiefolies in zilver en goud. Ik koos voor een paarse organza omdat de kleuren mooi contrasteren. Uiteindelijk vond ik de betekenis van de kleur paars. De geest ruimte geven om te inspireren, fantaseren en helemaal jezelf zijn. Een eigen en originele manier van doen hebben. Verre innerlijke reizen. Het transparante staat voor de kwetsbaarheid die ik nog steeds bespeurde. En door die kant te durven laten zien, ontwikkel je kracht.